De energiefactuur knalt door het dak, extra accijnzen op aardgas staan voor de deur en heel Vlaanderen vraagt zich stilaan af of we binnenkort moeten kiezen tussen verwarmen of eten. Maar geen paniek: er is debat. Alleen… niet helemaal het debat dat je zou verwachten. Op X ging een discussie over energiebeleid namelijk na drie berichten van “politiek” naar… recepten voor rijstpap en pannenkoeken. En nee, dat is geen satire. Dat is gewoon de realiteit.
Het begint nochtans zoals je het vandaag overal ziet: een boze burger, laten we haar Heidi noemen, die haar frustratie uit op sociale media. Ze viseert de partij ‘Anders’, de nieuwe naam van wat ooit Open Vld was, en verwijt hen dat ze jarenlang het energiebeleid mee vormgaven dat vandaag resulteert in torenhoge facturen.
Niet bepaald een uniek standpunt, maar wel eentje waar veel mensen zich vandaag in herkennen. Energieprijzen die blijven stijgen, belastingen die er nog eens bovenop komen, en politici die ondertussen elders carrière maken. Je voelt de frustratie bijna door je scherm kruipen.
Tot zover niets nieuws onder de zon. En dan komt het antwoord. Niet over energie. Niet over beleid. Niet eens een poging tot uitleg. Maar: “Heidi, heb je geen goed recept voor rijstpap?”
Dit is een partijvoorzitter die effectief beslist heeft om een discussie over de energiefactuur te counteren met… dessertsuggesties.
Wat volgt is eigenlijk nog beter. Of slechter. Afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. Heidi probeert het gesprek terug te trekken naar de realiteit. Dat dit misschien geen moment is om te doen alsof alles een gezellige keukenbabbel is. Dat mensen effectief met problemen zitten.
Maar Frederic De Gucht zet vrolijk door. “En eentje voor chocoladetaart?” “Eentje voor pannenkoeken dan?”
Het is het soort gesprek dat je verwacht tussen twee kleuters die geen dessert kregen. Niet tussen een burger en een partijvoorzitter over een van de grootste financiële zorgen van het moment. En toch… daar staan we dan.
Wat dit zo straf maakt, is niet eens dat een politicus een flauwe grap maakt. Iedereen heeft al eens een off day. Maar dit is geen verspreking. Dit is een volledige conversatie waarin elke kans op inhoud bewust wordt ingeruild voor luchtigheid. Of ontwijking. Dat kan natuurlijk ook. Het is een stuk makkelijker om over pannenkoeken te praten dan om uit te leggen waarom de energiefactuur blijft stijgen. Of waarom er opnieuw accijnzen bijkomen. Of waarom mensen het gevoel hebben dat ze steeds meer betalen voor steeds minder.
En misschien is dat net het probleem. Want terwijl burgers hun facturen zien oplopen, lijken sommige politici vooral bezig met het luchtig houden. Letterlijk in dit geval. Met slagroom en al.
